267بسيارى پديد مىآمد.
ج) اگر قرآن امام على(ع) جايگزين مىشد، اختلاف ميان مسلمانان در حد سنت و احاديث منحصر نمىشد، بلكه به اختلاف در قرآن نيز مىانجاميد و پيروان مذاهب اسلامى يكديگر را به كفر متهم مىكردند، و على(ع) هيچگاه عامل ايجاد چنين اختلافى نمىشد.
135. اهل بيت(عليهم السلام) از نگاه شيعه
شيعيان ادعا مىكنند اهلبيت[(عليهم السلام)] و خاندان پيامبر(ص) را دوست مىدارند، در حالى كه كارهايى خلاف اين ادعا انجام مىدهند: دختران پيامبر(ص) (رقيه و امكلثوم)، عباس عموى پيامبر(ص) و فرزندانش و زبير را از اهلبيت حساب نمىكنند، بعضى فرزندان فاطمه[(عليها السلام)] مانند زيد بن على و فرزندانش و برادر امام حسن عسكرى «جعفربن محمد» و... را دشمن مىدارند و به آنها ناسزا مىگويند.
پاسخ
به عقيده شيعه، معيار جاى گرفتن در عنوان اهلبيت، نه وابستگى نسبى، بلكه با معرفى رسول خدا(ص) است. همه اهل سنت نيز نوشتهاند: پس از نزول آيههاى «تطهير» و «مباهله» و... ، رسول خدا(ص)، على(ع) و فاطمه(عليها السلام) و حسن و حسين(عليهما السلام) را يكجا نشاند و به درگاه خدا عرض كرد: «
اللّهم هؤلاء أهلي » 1؛ «خدايا اهلبيت من اينها هستند».
شيعه به هيچ كس از فرزندان فاطمه(عليها السلام)، حتى از نسلهاى خيلى دور هم، ناسزا نمىگويد و حتى احترام آنها را به سبب انتسابشان به فاطمه(عليها السلام) و على(ع) بر خود