195خداوند متعال در مورد اين‌گونه افراد مى‌فرمايد:

( إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلىٰ أَدْبٰارِهِمْ مِنْ بَعْدِ مٰا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّيْطٰانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَ أَمْلىٰ لَهُمْ (محمد: 25)

به يقين كسانى كه بعد از روشن شدن راه هدايت براى آنها پشت به آن كردند، شيطان اعمال زشتشان را در نظرشان زينت داده و آنان را با آرزوهاى طولانى فريفته است.

نتيجه آنكه صرف هجرت كسى دليل بر مؤمن واقعى بودن او نمى‌تواند باشد.

90. سيماى صحابه در قرآن

خداوند در چندين آيه قرآن، اصحاب را ستوده است؛ از جمله: (اعراف: 156157)، (آل عمران: 172173)، (انفال: 62 و 63 و 64)، (آل عمران: 110) و (فتح: 29).

شيعيان مى‌گويند: اصحاب در دوران حيات پيامبر(ص) مؤمن بودند اما پس از او مرتد شدند. چگونه اصحاب پس از پيامبر(ص) مرتد شدند و چرا مرتد شدند؟ مگر آنكه به‌خاطر بيعت با ابوبكر مرتد شده باشند!

چرا اصحاب با ابوبكر بيعت كردند؟ آيا از ابوبكر ترسيدند؟ آيا ابوبكر داراى قدرت بود و با زور از آنها بيعت گرفت؟...

پاسخ

1. در هيچ آيه‌اى صحابه «بما هم صحابة»، ستوده نشده‌اند، بلكه در تمام آيه‌هايى كه اشاره كرده‌ايد يا سخن از اهل تقوا است لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ ¹يا تمجيد از كسانى است كه