146اهل سنت معتقداند اين آيه به مناسبت واقعهاى كه در غزوه «بنىالمصطلق» پيش آمد، در مورد عايشه نازل شده اما شيعه معتقد است اين آيه در مورد «ماريه قبطيه» (مادر ابراهيم پسر پيامبر) نازل شده است.
پس از آن روايتى را در مورد «ماريه قبطيه» چنين نقل مىكند: امام باقر(ع) مىفرمايد: «آنگاه كه ابراهيم، پسر پيامبر(ص) از دنيا رفت و رسول خدا(ص) به شدت محزون شد، عايشه گفت: چرا اينقدر محزون هستى، آن بچه از ابن جريح بود...» و بدينگونه، عايشه به يكى از همسران رسول خدا(ص) تهمت زشتى زد.
آنگاه رسول خدا(ص) براى رفع اين تهمت از ماريه قبطيه، به على(ع) مأموريتى داد كه طى آن، مردم فهميدند كه ابراهيم نمىتواند فرزند ابن جريح باشد. 1
در اين تفسير، جز اين مطلب چيز ديگرى نيامده است. حال بايد پرسيد، آيا شيعه عايشه را متهم به خيانت كرده يا عايشه به همسر ديگر رسولخدا(ص) تهمت زده است؟
تفسير البرهان 2
مرحوم سيد هاشم بحرانى نيز در تفسير البرهان دقيقاً سخن على بن ابراهيم قمى را آورده و چيزى بدان نيفزوده است. عين كلمات تفسير البرهان پس از نقل آيه مربوطه چنين است:
على بن ابراهيم مىگويد: اهل سنت معتقدند اين آيه در مورد واقعهاى نازل شده كه در غزوه «بنىالمصطلق» براى عايشه پيش آمد، اما شيعه معتقد است اين آيه در مورد «ماريه قبطيه» (همسر رسول خدا(ص) و مادر ابراهيم) نازل شده است.
سپس همان روايت معروف را كه از تفسير قمى آورديم نوشته است.
حال بايد پرسيد در كجاى اين تفاسير به عايشه نسبت خيانت داده شده است؟ در