142كرده است».
آيا كسى كه رسول خدا(ص) را بيازارد، ارزش بيعت رضوان او نابود نمىشود؟
رسول خدا(ص) همچنين به على(ع) فرمود:
مَن أَذَى شَعْرةً مِنك فَقدْ آذاني و مَنْ آذاني فَقدْ أذَى اللهَ وَ مَنْ أَذَى اللهَ فَعليهِ لَعنةُ الله. 1
اى على! هر كس يك موى تو را بيازارد مرا اذيت كرده است و هركس مرا آزار دهد خدا را اذيت كرده است و هركس خدا را اذيت كند لعنت خدا بر او باد.
على(ع) از دست چه كسانى كنار قبر رسول خدا(ص)، در حال گريه، اين آيه را مىخواند: اِبْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي وَ كٰادُوا يَقْتُلُونَنِي ؛ «اى فرزند مادرم! اين گروه مرا در فشار گذاردند و ناتوان كردند و نزديك بود مرا بكشند» (اعراف: 150)
64. احترام شيعه به بزرگان صحابه
شيعه ناسزا گفتن به بزرگان اصحاب بهخصوص خلفاى راشدين را عبادت مىداند در حالى كه هيچ سنّى به كسى از اهل بيت[(عليهم السلام)] ناسزا نمىگويد.
پاسخ
شيعه به بزرگان اصحاب ناسزا نمىگويد، بلكه آنها را تكريم مىنمايد. شيعه بر ياران رسول خدا(ص) همچون اباذر، سلمان، مقداد، عمار و... بسيار حرمت مىنهد و هيچگاه به خود اجازه كوچكترين كماحترامى را در حق صحابه مكرم و معظم پيامبر(ص) نمىدهد.