130فرمايش قرآن - بىگمان از اهل بهشت است.
اما پيروى از امام نيز، دستور خدا و رسول خدا(ص) است. كسى كه از امام معصوم كه از اهلبيت پيامبر(عليهم السلام) است پيروى نكند، در واقع دستور خدا را اطاعت نكرده است.
پيروى نكردن از امام و بسنده كردن به اطاعت از خدا و رسول خدا(ص)، چنان است كه كسى بگويد: من خدا و رسول خدا(ص) را قبول دارم و از آنها اطاعت مىكنم، اما نماز نمىخوانم پس من به بهشت خواهم رفت؛ چراكه مطيع خدا و پيامبر(ص) هستم.
از اينرو، پيروى نكردن از امام، با اطاعت از خدا و رسول خدا(ص) تضاد دارد؛ زيرا اصلىترين فرمان خدا و رسول خدا(ص)، اطاعت از امام است، چون؛
اولاً: خدا مىفرمايد: أَطِيعُوا اللّٰهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ ؛ «اطاعت كنيد خدا را و اطاعت كنيد پيامبر [خدا] و پيشوايان (معصوم) خود را». (نساء: 59) آيا كسى مىتواند بگويد من از خدا و رسولخدا(ص) اطاعت مىكنم و اهل بهشت هستم، پس ديگر نيازى به اطاعت از اولى الامر نيست؟ در حالى كه اطاعت از اولى الامر نيز، دستور خداست.
اهل سنت «اولى الامر» را به حاكمان، هرچند فاسق و فاجر، معنا كردهاند، اما شيعيان با توجه به بيانات رسول خدا(ص)، اولىالامر را، امامان از اهلبيت(عليهم السلام) مىدانند.
ثانياً: خداوند مىفرمايد:
إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ اللّٰهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاٰةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكٰاةَ وَ هُمْ رٰاكِعُونَ (مائده: 55)
سرپرست و ولى شما، تنها خداست و پيامبر او و كسانى كه ايمان آوردهاند، آنها كه نماز را برپا مىدارند و در حال ركوع زكات مىدهند.
آيا كسى مىتواند بگويد: چون من ولايت خدا و رسول خدا را پذيرفتهام، به بهشت خواهم رفت و ديگر نياز به پذيرش ولايت كسى كه در حال ركوع صدقه داده نيست؟ در حالى كه عدم پذيرش ولايت امام، سرپيچى از دستور خداست.
ثالثاً: اهل سنّت، دهها روايت آوردهاند كه رسول خدا(ص) على(ع) و اهلبيت خود را