110قرآن) نزد اوست». (رعد: 43) در روايت، مصداق كسى كه علمالكتاب؛ يعنى اسرار كتاب نزد اوست، على(ع) معرفى شده است. ابوسعيد خدرى مىگويد: درباره آيه 40 سوره نمل «كسى كه دانشى از كتاب (آسمانى) داشت گفت: من پيش از آنكه چشم برهم زنى، آن را نزد تو خواهم آورد»، از رسول خدا(ص) پرسيدم: «چه كسى است؟» فرمود: «او وزير برادرم سليمان بن داود(عليهما السلام) است». پرسيدم: «مراد از اين آيه وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتٰابِ (رعد: 43) كيست؟» فرمود: «برادرم على بن ابىطالب است». 1
بنابراين همه اسرار كتاب از طرف پيامبر(ص) نزد على(ع) است و كتابهايى كه به آن حضرت و ائمه بعدى منسوب است، يكى از مصاديق همين علوم است؛ يعنى علم به حقيقت قرآن كه ديگران از فهم آن ناتوان هستند و نيز محرم آن اسرار نيز نيستند.
اهل سنّت در اين زمينه نوشتهاند كه رسول خدا(ص) على را محرم و مخزن اسرار و علوم سرى خود قرار داده و درباره او مىفرمايد:
وَصيّي وَ مَوضِعّ سِرّي وَ خَليفَتي في اهلي وَ خَير مَن اخلَفَ بَعدي عَليٌّ[(ع)]. 2
وصى من و مخزن اسرار من و جانشين من در ميان اهلم و بهترين جانشين من بعد از من على بن ابىطالب مىباشد.
همچنين فرمودهاند:
«عَلَّمتُهُ عِلمي وَ استَودَعتُهُ سِرّي وَ هُوَ اميني عَلى امَّتي» 3؛ «علمم را به على آموختم و اسرارم را نزد على گذاشتم و او امين من است بر امتم».
3. اين كتابها در تأويل و تبيين حقايق قرآن است و از رسول خدا(ص) به على(ع) و