59كمك گرفته به طريق مجاز عقلى است؛ چرا كه آنان اسباب و وسائل‌اند.

شاه عبدالعزيز دهلوى در تفسير آيه (إِيّٰاكَ نَعْبُدُ وَ إِيّٰاكَ نَسْتَعِينُ) مى‌گويد:

در اينجا بايد دانسته شود كه استعانت از غير خدا به نحوى كه اعتماد بر او باشد و معتقد به مظهر كمك‌رسانى او از جانب خداوند متعال نباشد حرام است، ولى اگر التفات به طور خالص به خداوند متعال است و از غير او در ظاهر كمك مى‌جويد به اعتقاد اينكه او مظهر كمك الهى است نظر به عالم اسباب و حكمت خداوند متعال در آن، اين عقيده از

راه عرفان به دور نيست و در شرع جايز مى‌باشد، و انبيا و اوليا از اين نوع استعانت از غير خدا داشته‌اند. و در حقيقت مثل اين نوع، استعانت از غير خدا نيست بلكه استعانت از خداوند سبحان مى‌باشد. ¹

نواب وحيد الزمان در تفسير آيه ( وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ . .. وَ تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْنِي ) (مائده: 11) مى‌گويد:

فاسند الخلق و الإبراء إلي عيسي مجازاً، فلو طلب احد من عيسي روح الله ان يحيي ميتاً باذن الله فلا يكون شركاً اكبر، و كذلك لو طلب احد من ولي حي أو من روح نبي أو صالح ان يهب له الأولاد أو يشفيه من مرض أو يدفع عنه سوء باذن الله و امره لايكون شركاً اكبر. ²

خلق و بهبودى به عيسى(ع) مجازاً اسناد داده شده است. پس اگر طلب كند كسى از عيسى روح الله اينكه مرده‌اى را به اذن خداوند