147پس تو از نزد خود جانشينى به من ببخش كه وارث من ودودمان يعقوب باشد؛ واو را مورد رضايتت قرار ده.

ولى در جاى ديگر در قضيه حضرت مريم عليها السلام از قول جبرئيل

مى‌فرمايد:

(قالَ إِنَّما أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لأَِهَبَ لَكِ غُلاماً زَكِيًّا) (مريم: 19)

گفت: من فرستاده پروردگار توام؛ (آمده‌ام) تا پسر پاكيزه‌اى به تو ببخشم.

نمونه هشتم

خداوند متعال مى‌فرمايد: (وَ إِذٰا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ) ؛ «وهنگامى كه بيمار شوم او مرا شفا مى‌دهد». (شعراء: 80)

ولى از طرفى ديگر درباره عسل مى‌فرمايد: (فِيهِ شِفٰاءٌ لِلنّٰاسِ) ؛ «در آن، شفا براى مردم است». (نحل: 69)

ودرباره قرآن مى‌فرمايد:

(وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مٰا هُوَ شِفٰاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لاٰ يَزِيدُ الظّٰالِمِينَ إِلاّٰ خَسٰاراً) (اسراء: 82)

واز قرآن، آنچه شفا ورحمت است براى مؤمنان، نازل مى‌كنيم؛ وستمگران را جز خسران (و زيان) نمى‌افزايد.

نمونه نهم

خداوند متعال مى‌فرمايد: (وَ اللّٰهُ يَكْتُبُ مٰا يُبَيِّتُونَ) ؛ «آنچه را [در اين جلسات] مى‌گويند، خداوند مى‌نويسد». (نساء: 81)