114
ان لم يكن في معادي آخذاً بيدي
اى كريمترين خلق! نيست مرا، كسى كه به او پناه برم جز تو هنگام حادث شدن حوادث فراگير.
اگر گناهى انجام دهم اميدم قطع نمىشود از پيامبر(ص) و ريسمانم پاره نمىگردد.
زيرا براى من ذمهاى است از جانب او در يارى نمودن من، از ناحيه محمد(ص)، و او وفادارترين مخلوقات به تعهدهاست.
اگر او در روز معادم از روى فضلش دستم را نگيرد بايد گفت: اى
كسى كه پاهايت لغزش پيدا كرده است.
حاشا به او كه اميدوار را از مكارمش محروم سازد، يا كسى كه به او پناه آورده را بدون احترام بازگرداند.
او نيز مىگويد:
قد تمسكت من ودادك بالحبل