68تصريح مىكند كه حضرت زهرا(عليهاالسلام) براى شكايت و دادخواهى از ابوبكر، دو خطبه ايراد كرد: يكى از خطبهها به روايت زينب، دختر على(ع) چنين آغاز مىشود:
« ... ثُمَّ قَالتْ أَنَا فاطِمَةُ وَ أَبى مُحمدٌ أَقولُها عَوداً عَلى بَدءِ... ». 1
همچنين در جمع مهاجران و انصار، چنان خطابهاى بيان فرمود كه همگان به گريه افتادند. آن حضرت پس از حمد و ثناى الهى كه با اين عبارات:
« الحمدلله على ما انعم و له الشكر على ما الهم و الثناء بما قدم من عموم نعم ابتداءها و... » آغاز مىشد، فرمود:
اى پسر ابىقحافه، آيا در كتاب خدا وارد شده است كه تو مىتوانى از پدر خود ارث ببرى و من نمىتوانم؟! قطعاً سخنى افتراگونه گفتهاى. آيا به عمد كتاب خدا را ترك كرده و دستورات آن را پشتگوش انداختهاى كه مىفرمايد: (وَ وَرِثَ سُلَيْمٰانُ دٰاوُدَ) يا حضرت زكريا از خداوند فرزندى طلبيد كه از او و آليعقوب ارث برد؟ و... . 2
همچنين براى دفاع از حريم ولايت، آن حضرت، شبها با انصار ديدار مىكرد و خبرهاى بيعت مردم با على(ع) را در غديرخم بازمىگفت. انصار مىگفتند: «اگر