42انسان شدهاند، در معناكردن «اسير» به تكلف افتاده و ناگزير شدهاند آن را از معناى حقيقى خارج و بر معناى مجازى حمل كنند. آنان براى «اسير» به مفاهيمى چون: مشرك، بدهكار، زن و همسر و زندانى قائل شدهاند 1 كه همه آنها خلاف معناى اصلى اسير - كه با دارالحرب ملازمه دارد - است. اين تكلف، بهگونه ديگرى درباره واژه «نذر» نيز ديده مىشود.
سه - به فرض كه ابتدا و انتهاى سوره انسان با وضعيت پيامبر(ص) و مسلمانان در مكه تناسب داشته باشد، اين موضوع، لزوماً بهمعناى نفى نزول آيات: (إِنَّ الْأَبْرٰارَ يَشْرَبُونَ . .. إِنَّ هٰذٰا كٰانَ لَكُمْ جَزٰاءً وَ كٰانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُوراً) در شأن اهلبيت(عليهمالسلام) نيست. بسا سورهاى در مدينه نازل شده و بخشى از آن مكى باشد؛ يا بالعكس، سورهاى در مكه نازل شده و بخشى از آن مدنى باشد. بهخصوص مفسرانى كه قائل به «نظريه مستثنيات» هستند، براى اين موضوع مانعى نمىبينند. علامه طباطبايى با اعتقاد به چنين ديدگاهى مىنويسد:
اين سوره، به شهادت سياقى كه دارد، يا همهاش يا حداقل اوايل آن كه دوازده آيه است، در مدينه و نُه آيه ذيلش در مكه نازل شده است. روايات ائمه اهلبيت(عليهمالسلام)