1) 1- آية اللّٰه سيستانى: در نيت معتبر است قصد قربت و وقوع آن در ميقات و مانند آن و مشخص نمودن عبادتى كه قصد احرام براى آن دارد، كه آيا حج است و يا عمره و تعيين حج كه تمتّع است يا قِران يا افراد، و در صورت نيابت بايد آن را قصد كند و اگر براى خودش باشد كافى است كه قصد انجام آن از غير ننمايد و در عمل نذرى كافى است كه آنچه نذر نموده بر عملش منطبق باشد، و لزومى ندارد قصد كند حجى كه انجام مى‌دهد - مثلاً - حج نذرى است، همچنان كه براى اينكه حجى كه انجام مى‌دهد حجةالاسلام باشد، كفايت مى‌كند كه حجةالاسلام كه بر او واجب شده بر عملش منطبق باشد و نياز به قصد زايدى نيست. (مناسك، م 176).

1) . آيات عظام اراكى، بهجت، صافى، گلپايگانى: لازم است قصد كند ترك كارهايى‌كه بر محرم حرام است. آية اللّٰه مكارم: نيت احرام اين است كه قصد مى‌كند تروك احرام را بر خود حرام كند و قصد اجمالى كافى است.

2) . آية اللّٰه خامنه‌اى: لكن بايد قصد انجام چيزى كه احرام را باطل مى‌كند نداشته‌باشد.

3) . آية اللّٰه مكارم: احرام او خالى از اشكال نيست مگر در حال ضرورت.

4) . چنانچه گذشت آيات عظام اراكى، بهجت، صافى، گلپايگانى، مكارم: قصد ترك‌جميع محرمات را لازم مى‌دانند.