1) . آية اللّٰه بهجت: قصد قربت يعنى به جهت اطاعت و امتثال فرموده خداوند عالم.(مناسك شيخ، ص 12) آية اللّٰه تبريزى، آية اللّٰه خويى: در نيت چند چيز معتبر است: (1) قصد قربت (نزديكى به خدا) مانند عبادات ديگر غير از احرام. (2) همزمان بودن با شروع در احرام. (3) تعيين احرام كه براى عمره است يا براى حج، و تعيين حج كه تمتع است يا قران يا افراد، و تعيين اين كه براى خود است يا براى ديگرى، و تعيين اين كه حجش حجة الاسلام است كه براى اولين بار به استطاعت بر او واجب شده يا حج نذرى است كه به سبب نذر بر او واجب شده يا حجى است كه به سبب فاسد بودن حج قبل بر او واجب شده يا حج مستحبى است. خلاصه هريك از اينها كه باشد بايد در نيت مشخص شود. پس اگر بدون تعيين، نيت احرام نمود، احرامش باطل خواهد بود. آية اللّٰه خامنه‌اى: اول - نيّت، كه شرايط و كيفيت آن به شرح ذيل است: الف) قصد انجام اعمال حج يا عمره، بنابراين كسى كه مى‌خواهد براى عمره تمتّع محرم شود. بايد از زمان احرام قصد انجام آن را داشته باشد. (مناسك حج، م95) ب) قصد قربة الى اللّٰه و نيت خالص براى اطاعت خداوند داشته باشد، زيرا عمره و حج و همه اعمال و مناسك آنها عبادت هستند و بايد به قصد تقرّب و نزديكى به خداوند تبارك و تعالى به‌جا آورده شوند. ج) كسى كه مى‌خواهد محرم شود بايد هنگام احرام قصد و نيت خود را تعيين كند يعنى معين كند كه آيا قصد انجام حج دارد يا عمره، و همچنين مشخص كند كه آيا حج تمتّع است يا افراد يا قِران، حج را براى خود به‌جا مى‌آورد يا به نيابت از ديگرى، حَجةالاسلام است يا حج نذرى و يا حج مستحب. (مناسك حج، م97) - نيت بايد همراه با احرام بستن باشد، بنابراين نيت قبلى كفايت نمى‌كند مگر آنكه تا زمان احرام استمرار داشته باشد. (مناسك حج، م100)--