37كتاب خويش، عنصر اصلى ترقّى و تعالى روحى و مهمترين قلّه صعود انسانى و اصلىترين دستگيره نجات و همچنين وسيله نهايى براى نيل به حقايق قرآن دانسته است.
بىترديد، همنشينى و همراهى با حجّت خداوند متعال، چه بهعنوان همسر و چه بهعنوان مادر، مجال صعود به قلههاى والاى انسانى را براى اين نيكسيرتان به وجود آورد. هر چند زنانى مانند جعده، دختر اشعث بن قيس كندى و همسر امام مجتبى(ع) و همچنين امالفضل، دختر مأمون و همسر امام جواد(ع) كه اين دو امام معصوم را به شهادت رساندند و نيز زنان برخى پيامبران بزرگ الهى مانند همسر لوط و همسر نوح، از اين فيض الهى بهره نبردند و با عمل سوء خود، بر سياهى دلشان افزودند.
امّا همسران پاكسيرتى همچون حضرت سمانه(عليها السلام)، با بهرهگيرى از اين موقعيت عظيم، خود را در صف انسانهاى پاك و مطهر قرار دادند و چون در مسير امامت و صراط حق حركت كردند، توانستند با كسب رضايت امام خويش - كه اصلىترين عامل رسيدن به درجات عاليه است -مطهره شوند و مطهره از دنياى فانى به ديار باقى كوچ كنند.