70او را مقدم بدارند؛ در سفر بهترين صندلى را به او بدهند؛ در اطاق بهترين تخت را براى او بگذارند؛ ديگران كار كنند و همه چيز را آماده كنند.
اى همسفر چه زيباست سخن على(ع) كه فرمود:
كَفى بالمَرءِ مَنقِصَةً أنْ يُعظِّمَ نَفْسَهُ. 1
در نابخردى و كوتهفكرى شخص همين بس كه خود را بزرگ بشمارد.
افتادگى آموز اگر طالب فيضى
هرگز نخورد آب زمينى كه بلند است
9. سخنچينى
يكى ديگر از زشتىهاى زبان، سخنچينى و سعايت است. سخنچينى عبارت است از: شخص سخنچين يا راز كسى را براى ديگرى بازگو كند و بدين وسيله ميان افراد، ناراحتى و اختلاف بيندازد. در زبان قرآن و روايات، از سخنچين با واژههاى نمّام و قتّات ياد شده است.
در گفتوگوهاى دوستانه وظيفه هر مسلمانى امانتدارى و حفظ اسرار است. شايسته نيست مسلمان بين دو فرد قرار گيرد و سخن يكى را براى ديگرى باز گويد.
اين عمل موجب اختلاف و دشمنى مىشود و رابطه افراد را به هم مىزند.