69رفتار خود را حق مىداند و حاضر نيست به اشتباه خود اعتراف كند. شخص خودستا دوست دارد همه به او احترام بگذارند و از او تعريف نمايند. چنين فردى در راه رفتن و نشستن هم مىخواهد بر ديگران مقدم گردد و اگر خلاف انتظارش عمل شود، ناراحت شده بدگويى مىكند.
بهتر است انسان با تفكر در احوالات افراد مغرور و خودستا قدرى در رفتار و گفتار خود تأمل كند و بداند كه هر كدام از اخلاق رذيله، فضايل اخلاقى را از بين مىبرد و انسان را بعد از مدتى در نظر مردم بىاعتبار جلوه مىدهد. چقدر بد است كه انسان به دليل معصيت از رحمت خدا دور شود و اعتبارش هم بين مردم كاسته شود.
انسانهاى كم ظرفيت و ضعيفالنفس وقتى مىخواهند جلب توجه كنند، خود را مىستايند، ويژگىهاى غير واقعى به خود نسبت مىدهند تا شايد در نظر ديگران جلوه كنند.
آيا تا به حال كسى با خودستايى محبوب ديگران شده است كه تو، خواهر و برادر همسفر، به محبوبيت برسى. آيا نشنيدهاى كه مىگويند: «مشك آن است كه خود ببويد نه آنكه عطار بگويد».
يكى از مشكلات انسان خودستا اين است كه خودش
گفتههاى خود را باور مىكند و انتظار دارد ديگران همهجا