67آمد»، و به مادرش حضرت مريم كه به فرمان الهى بدون همسر باردار شده بود، تهمت بزرگى زده و نسبت زنا دادند. حضرت عيسى(ع) تهمت و افتراى آنها را شنيد و رو به درگاه آفريدگار جهان كرد و گفت:

خدايا تو پروردگارم هستى و مرا آفريدى و من به ميل خود مورد تهمت و افترا قرار نگرفته‌ام، بلكه خلقت خارق‌العاده و اعجاب‌انگيز تو باعث گفتار ناهنجار و سخنان زشت آنها گرديده. خدايا كسى كه مرا دشنام داد و به مادر پاكدامنم نسبت عمل خلاف عفت داد، لعنت كن.

خداوند متعال دعاى پيامبرش را مستجاب كرد و آنها را به صورت خوك و گراز در آورد. هنگامى كه تهورا «رهبر پيشواى يهوديان» از اين حادثه باخبر شد، ترسيد كه حضرت عيسى(ع)، او را هم نفرين كند. از اين‌رو تمام يهوديان را جمع كرد و آنان را به كشتن عيسى بن مريم(ع) تحريك و ترغيب نمود و آنان هم تحت تأثير تبليغات سوء آن ملعون قرار گرفته و تصميم به كشتن آن حضرت گرفتند. آفريدگار جهان، فرشتۀ وحى، «جبرييل» را بر روى زمين فرستاد كه عيسى بن مريم(ع) را از ضرر و آسيب آنان نگه دارد و به او كمك كند. يهوديان اطراف عيسى بن مريم(ع) را گرفتند و از او چيزهايى را پرسيدند؛ حرف‌هاى

ناهنجار و درشتى به آن بزرگوار زدند.