63 فرمانبردارىام از خدا و رفتار نكويى كه با شما داشتهام، به نيكى مستاييد؛ زيرا هنوز حقوقى است كه من اداىشان نكردهام و فرامينى كه بر گردن من است، بايد آنها را بگذارم.
آنسان كه با جباران سخن مىگوييد، با من سخن مگوييد و از من پنهان مداريد آنچه را مردم خشمگين، هنگام خشمشان پنهان مىدارند. همچنين با چاپلوسى و تملق با من برخورد نكنيد و مپنداريد كه گفتن حق بر من گران مىآيد و نخواهم كه مرا بزرگ انگاريد؛ زيرا هركس شنيدن حق بر او گران آيد يا نتواند اندرز كسى را در باب عدالت بشنود، عمل كردن به حق و عدالت بر او دشوارتر آيد. پس با من از گفتن حق يا رأى زدن به عدل نايستيد؛ زيرا من در نظر خود بزرگتر از آن نيستم كه مرتكب خطا نشوم و در اعمال خود از خطا ايمن باشم. مگر آنكه خدا مرا در آنچه با نفس من رابطه دارد، كفايت كند؛ زيرا او تواناتر از من به من است.
ما و شما بندگانى هستيم در قبضه قدرت پروردگارى كه پرورشدهندهاى جز او نيست. او صاحب اختيار ماست در آنچه خود به آن اختيار نداريم. اوست كه ما را از آنچه در آن