52چراكه اگر قدرى تأمل كند، به زشتى كار خويش واقف مىگردد. ازاينرو آن را ترك مىكند. پس راه درمان دروغگويى انديشيدن است؛ چنانچه انسان فرجام دروغگويى را تصور كند و در پى كمال و سعادت مادى و معنوى خويش باشد اين بيمارى را در خويش درمان و با مجاهده نفس آن را ترك مىكند. قلمرو دروغ گسترده است و ممكن است همه جا به سراغ انسان بيايد. حتى در سفر زيارتى نيز ممكن است شخص براى خنداندن همراهان خود، دروغ بگويد.
ازاينرو زائران بايد از هر دروغى، چه كوچك و چه بزرگ، چه جدى چه شوخى، بپرهيزند؛ زيرا اگر آدمى به دروغ كوچك زبان بگشايد، دروغ بزرگ نيز خواهد گفت.
-راستگو از گناه محفوظ است
مردى خدمت رسول اكرم(ص) آمد و عرض كرد: «يا رسول الله(ص)! مرا به شايستهترين كارها راهنمايى كن!» حضرت(ص) فرمود: «راستگويى پيشه كن و از دروغ بپرهيز و هر گناه ديگرى مىخواهى، انجام بده!» مرد از اين سخن رسول خدا(ص) در شگفت شد و فرمايش حضرت را پذيرفت و رفت. در بين راه با خود گفت: «پيامبر خدا(ص) مرا از غير دروغ نهى نكرده است». پس تصميم به كار