64 آن پرهيز كرد. شخصى به نام «حسين بن ابى العلاء» مىگويد:
همراه با بيست و چند نفر مرد به طرف مكه حركت كرديم. در ميان راه، در هر منزلى گوسفندى براى آنان قربانى مىكردم. پس زمانى كه به محضر امام صادق(ع) شرفياب شدم، آن حضرت خطاب به من فرمود: «اى حسين، مؤمنان را خوار و ذليل مىكنى؟» گفتم: «از چنين كارى به خداوند پناه مىبرم!» حضرت فرمود: «به من خبر رسيده است كه در هر منزلى براى آنان گوسفندى كشتهاى!» گفتم: «قصدى جز خدا نداشتم». حضرت فرمود: «آيا ندانستى كه در ميان همراهان تو كسانى هستند كه دوست دارند مانند تو عمل كنند ليكن به دليل نداشتن توانايى مالى، نمىتوانند و در نتيجه احساس كوچكى و حقارت مىكنند؟» گفتم: «از خداوند طلب مغفرت مىكنم و از اين پس چنين نخواهم كرد». 1
4. راحتطلبى
يكى ديگر از آفات سفرهاى زيارتى، كه بازدارنده از همكارى و تعاون است، راحتطلبى و تنآسايى است.