113افراد، تمام قرآن را، هرچند به صورت بخشى از آن، حفظ كرده باشند»، مغالطه آشكارى است؛ زيرا نتيجه چنين سخنى اين است كه مجموع
قرآن، به همان صورت مجموع، به تواتر نقل شده باشد. اما معنايش اين نيست كه تكتك آيات قرآن در محل و جاى خود به تواتر حفظ شده باشد، و اين مطلب روشنى است.
3. قرآن در لوح محفوظ به همين ترتيب نوشته شده است.
«بغوى» در كتاب «شرح السنّه» مىگويد:
صحابه به علت بيم از دسترفتن حافظان قرآن، آن را همانگونه كه خداوند بر رسولش فرو فرستاده بود، بىكموكاست، ميان دو جلد گردآوردند و آن را بهگونهاى كه از رسولخدا(ص) شنيده بودند، به نگارش درآوردند، بىآنكه آيهاى را مقدّم يا مؤخر كنند، يا ترتيبى براى آن قرار دهند كه آن را از رسول خدا(ص) نگرفته باشند، و رسول خدا(ص) همواره آن را براساس ترتيب نزولى كه اكنون در مصاحف ما، به دستور جبرئيل وجود دارد، به ياران خود ياد مىداد و مىآموخت و به هنگام نزول هر آيهاى اعلام مىكرد كه اين آيه پس از فلان آيه در فلان سوره نگاشته شود. بدينسان، ثابت مىشود كه تلاش صحابه در گردآورى قرآن، جمعآورى آن در يكجا بوده است نه در ترتيب آن؛ زيرا قرآن در لوح محفوظ به همين ترتيب بوده است كه خداوند آن را يكپارچه به آسمان دنيا سپس به هنگام نياز بهگونهاى پراكنده آن را نازل مىكرده است و ترتيب نزول با ترتيب تلاوت متفاوت است. 1