30بود. هنگام دفن عثمان نيز، كه مخالفان مانع دفن او شدند، امحبيبه بود كه با تلاش خود به اين آشوب اجتماعى خاتمه داد. 1
در نقلى آمده است كه امحبيبه پس از كشته شدن عثمان، پيراهن آغشته به خون وى را همراه «نعمان بن بشير» نزد برادرش (معاويه) به دمشق فرستاد. 2
گويا امحبيبه توانسته بود به عثمان آب برساند و چون عرصه را بر عثمان تنگ ديد، از امام على(ع) خواست به يارى عثمان بشتابد.
گفته شده او تهديد كرد اگر مانع دفن عثمان در مسجدالنبى شدند، موهاى خود را پريشان خواهد كرد. 3 كه بايد اين را لغزش امحبيبه دانست چنانكه او در پى كشته شدن محمد بن ابىبكر، كارگزار امامعلى(ع) در مصر اظهار خوشحالى كرد. 4