49آيا مردم از منزلت و جايگاه امامت در ميان امت آگاهى دارند تا روا باشد كه انتخاب آن به اختيار ايشان واگذار شود؟ امامت، قدرش والاتر،شأنش بزرگ تر، مكانش رفيع‌تر وعمقش ژرف تر از آن است كه مردم با عقل خود به آن برسند يا با آراى خود آن را دريابند ويا به انتخاب خويش امامى را منصوب كنند... امامت، مقام انبيا و ارث اوصياست. امامت، جانشينى خدا و جانشينى رسول‌خدا(ص) و مقام اميرمؤمنان(ع) و ميراث حسن و حسين(ع) است. امامت، زمام دين و مايه نظام مسلمانان و صلاح دنيا و عزت مؤمنان است. امامت، ريشه بارور اسلام و شاخه بلند آن است. كامل شدن نماز، زكات، روزه، حج، جهاد، بسيار شدن غنيمت و صدقات، اجراى حدود و احكام و نگهدارى مرزها و اطراف به وسيله امام است. هموست كه حلال خدا را حلال و حرام او را حرام مى شمارد و حدود خدا را به پا مى دارد و از دين خدا دفاع مى كند و با حكمت و اندرز و حجت رسا مردم را به راه پروردگارش دعوت مى‌نمايد. امام مانند خورشيد طالع است كه نورش عالم را فرا مى‌گيرد و خودش در افق است به نحوى كه دست‌ها و ديدگان به آن نمى‌رسد. ¹

3. ابوحمزه ثمالى مى گويد: «به امام صادق(ع) عرض كردم آيا زمين بدون امام باقى مى ماند؟» آن حضرت فرمود: «اگر زمين لحظه اى بدون امام باقى بماند، حتماً فرو مى ريزد». ²

4. امام باقر(ع) مى فرمايد: «اگر امام لحظه اى از زمين بالا رود، زمين به اضطراب افتد، همچنان‌كه دريا با موجش، اهل خود را مضطرب مى‌سازد». ³