33آن متفاوت باشد. به تعبيرى، اختلاف آنها درباره امامت، يك اختلاف بنيادين است. بنابراين لازم است كه برداشت هر يك از آنها به طور جداگانه بيان شود.
ضرورت وجود امام
در اينباره كه پس از پيامبر(ص)، جامعه اسلامى به امام و پيشوا نياز دارد و بايد شخصى وجود داشته باشد كه رهبرى مسلمانان را به عهده گيرد، ترديد و اختلافى وجود ندارد. مسئله محورى اين است كه ضرورت وجود چنين شخصى از چه منظرى است؟ اينجاست كه پاسخ شيعه و اهل سنت، پاسخى اختلاف برانگيز است.
ضرورت وجود امام از نظر اهل سنت
نگاه اهل سنت به امام همانند نگاه آنان به رييس دولت است. ازاينرو خدا و رسول او در معرفى آن نقشى ندارند و خود مردم [با واسطه يا بدون واسطه] او را تعيين مىكنند. 1 چنين رييسى، فارغ از اقبال همگانى، بايد رييس و رهبر همگان باشد. مطابق چنين ديدگاهى، امامت مسئوليتى ظاهرى است كه به منظور اداره جامعه اسلامى لازم دانسته شده است (ضرورت اجتماعى- سياسى). در چنين حكومتى كه شكل دينى دارد، شخص انتخاب شده، جانشين پيامبر ناميده مىشود. به نظر اهل