168من قرار مى دهى؟» خداوند به او وحى كرد: «اى ابراهيم! من عهدى را به تو عطا نمى كنم كه به آن وفا نكنم». ابراهيم گفت: «اى پروردگارم! عهدى كه براى من به آن وفا نمى كنى، چيست؟» خداوند فرمود: «به ذريه اى از تو كه ظالم باشند، عطا نمى كنم». ابراهيم در اين هنگام عرضه داشت: «من و فرزندانم را از پرستش بت ها دور فرما. اى پروردگار من! آنها بسيارى از مردم را گمراه مى كنند». آن‌گاه پيامبر(ص) فرمود: دعاى ابراهيم به من و برادرم على منتهى شد كه هيچ‌يك از ما براى بتى سجده نكرده‌ايم». ¹

اين روايت را «عبيدالله بن احمد حسكانى» مفسر قرن پنجم اهل‌سنت نيز در تفسير خويش نقل كرده است. ²

با توجه به اين روايت كه تفسيرى براى فهم آيه عهد است، كسى كه سابقه ظلم دارد نمى تواند در جايگاه امامت قرار گيرد.