86

دعاى توسّل

حاجت‌ها را بايد از خداوند خواست، امّا براى برآورده شدن آنها بايد كسانى را كه مقرّب درگاه خدايند، وسيله قرار داد، و خدا را به حق و مقام و منزلت آنان قسم داد، و آنان را شفيع ساخت. اين كار «توسّل» نام دارد. مرحوم علامۀ مجلسى نقل مى‌فرمايد: دعاى توسل را محمّد بن بابويه از معصوم عليه السلام روايت كرده و گفته است: در هيچ امرى اين دعا را نخواندم، مگر آن كه به زودى اثر اجابت آن را يافتم:

اَللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْأَ لُكَ وَأَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ نَبِيّ‌ِ الرَّحْمَةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وآلِهِ، يٰا أَبَا الْقٰاسِمِ يٰا رَسُولَ اللّٰهِ يٰا إِمٰامَ الرَّحْمَةِ يٰا سَيِّدَنٰا وَمَوْلٰانٰا، إِنّٰا تَوَجَّهْنٰا وَاسْتَشْفَعْنٰا وتَوَسَّلْنٰا بِكَ إِلَى اللّٰهِ وَقَدَّمْنٰاكَ بَيْنَ يَدَيْ حٰاجٰاتِنٰا، يٰا وَجِيهاً عِنْدَ اللّٰهِ اشْفَعْ لَنٰا عِنْدَاللّٰهِ، يٰا أَبَا الْحَسَنِ يٰا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ يٰا عَلِيَّ بْنَ أَبِي طٰالِبٍ يٰا حُجَّةَاللّٰهِ عَلىٰ خَلْقِهِ يٰا سَيِّدَنٰا وَمَوْلٰانٰا، إِنّٰا تَوَجَّهْنٰا وَاسْتَشْفَعْنٰا