1922 - لباس هاى پاكيزه پوشيدن و عطر و بوى خوش استعمال كردن.
3 - هنگام رفتن به زيارت، قدمهاى كوتاه برداشتن، با آرامش و وقار راه رفتن، با خضوع و خشوع آمدن، سر به زير انداختن و به اين طرف و آن طرف و بالا نگاه نكردن، و ترك كلمات بيهوده و مخاصمه و مجادله نمودن در راه، تا رسيدن به حرم.
4 - هنگام رفتن به حرم و زيارت، زبان به تسبيح و حمد خدا گشودن و صلوات بر محمّد و آل او فرستادن ودهان را با ياد خدا و نام اهل بيت معطّر ساختن.
5 - بر درگاه حرم ايستادن و دعا خواندن و اجازۀ ورود خواستن، و سعى در تحصيل رقّت قلب و خشوع دل نمودن و مقام و عظمت صاحب قبر را تصوّر نمودن و اين كه او ما را مىبيند، سخن ما را مىشنود و سلام ما را پاسخ مىدهد.
هرگاه رقّت قلب حاصل شد و آمادگى روحى پديد آمد، در اين حال وارد شود و زيارت نمايد.
6 - در وقت داخل شدن، پاى راست را مقدّم داشتن و هنگام خروج از حرم پاى چپ را، آن گونه كه در ورود و