177
هشتم آنكه صد مرتبه بگويد:
اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي جَعَلَ كَمٰالَ دِينِهِ وَتَمٰامَ نِعْمَتِهِ بِوِلاٰيَةِ أَمِيرِالْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاٰمُ.
اعمال روز مباهله
طبق يك سنّت ديرين، گاه دو نفر يا دو گروه با هم در مسألهاى اختلاف نظر داشتند و هيچ يك به گفتۀ ديگرى قانع نمىشدند، باهم «مباهله» مىكردند، و از خداوند مىخواستند كه طرف باطل را با فرستادن عذابى هلاك كند و طرف حق پيروز شود.
مسيحيان نجران، چون به رسالت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ايمان نداشتند، مىخواستند كه با مباهله، حق آشكار شود. نصاراى نجران در تاريخ مقرّر و مكان معيّن با همۀ زيورها و آرايشها و تشريفات حاضر شدند. رسول خدا صلى الله عليه و آله هم همراه با اهل بيت خاصّ خود براى مباهله حاضر شدند.
رسول خدا پيش از آنكه خواست مباهله كند، عبا بر دوش مبارك گرفت و سپس اميرالمؤمنين و فاطمه و حسن و