88 نفرى، پنجمى و براى هر پنج نفرى، ششمى است، كمتر يا بيشتر باشند(فرقى نمى‌كند) خداوند از راز آن‌ها با خبر است، هر كجا باشند.»

اكنون اى اسحاق! از تو سؤالى دارم، بگو ببينم، آيا ترس ابابكر طاعت الهى بود يا معصيت؟ اگر بگويى اطاعت بوده، پس چرا پيامبر خدا(ص) او را نهى كرد با آن كه انسان حكيم، هرگز از طاعت الهى نهى نمى‌كند و اگر معصيت بود، پس براى ابوبكر فضيلتى نمى‌شود.

مأمون در ادامه، رو به اسحاق كرد و گفت: بگو بدانم: خداوند در اينجا كه مى‌فرمايد: (فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ)؛ بر چه كسى آرامش خود را نازل كرده است؟

اسحاق گفت: بر ابى‌بكر نازل كرد؛ چرا كه پيامبر خدا(ص) از آن بى‌نياز بود.

مأمون گفت: در اين آيه كه به مناسبت جنگ حنين نازل شد و خداوند فرمود:

وَ يَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئاً وَ ضٰاقَتْ عَلَيْكُمُ الْأَرْضُ بِمٰا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرِينَ * ثُمَّ أَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِينَتَهُ عَلىٰ رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ ¹ ؛ «و در روز حنين، آن هنگام كه شمارِ زيادتان شما را به شگفت آورده بود، ولى به هيچ وجه از شما دفع (خطر) نكرد و زمين با همه فراخى بر شما