76شريك بود. يا آن كه حضرت رسول (ص) به تدبير و دستورات وى نيازمند بود؟
گفت: به خدا پناه مىبرم! اگر هر يك از اين سه قسمت را بپذيرم!
مأمون گفت: پس صرف نشستن در تخت روان، چه فضيلتى براى او خواهد بود؟
اگر تنها گوشهگيرى از جنگ، فضيلت و افتخار باشد بايد هركس كه از جنگ كناره گرفت، برتر از مجاهدين باشد، حال آن كه خداوند مىفرمايد:
لاٰ يَسْتَوِي الْقٰاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ وَ الْمُجٰاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللّٰهِ بِأَمْوٰالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰاهِدِينَ بِأَمْوٰالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقٰاعِدِينَ دَرَجَةً وَ كُلاًّ وَعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنىٰ وَ فَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰاهِدِينَ عَلَى الْقٰاعِدِينَ أَجْراً عَظِيماً
1
؛ «كسانى كه درخانه نشستهاند، غير از آنان كه بهواسطۀ ضرر و عذرى چون كورى و... تخلّف جستهاند با مجاهدان در راه خدا، مساوى نيستند. خداوند، مجاهدانِ با مال و جان را، به درجهاى معتبر از بازنشستگان از جنگ برترى داده است و همه را وعدهاى نيكو داده؛ ولى پيكار كنندگان را برترى بسيارى برگوشهگيران از جنگ عنايت فرمود.»
[نقش امام على(ع) در پيروزىهاى جنگهاى صدر اسلام بركسى پوشيده نيست. در جنگ بدر بيش از