48ديگرى به كمك او آمده و گفت: على(ع) بر افضليت عمر و ابوبكر صحّه گذاشته و فرمود:
«ألا مَنْ فَضَّلَنى عَلى أبىبَكر وَ عُمَر بَعْدَ مَقامى هذا، فَعَلَيْهِ ما عَلى الْمُفْتَرى؛ هر كس مرا برابىبكر و عمر فضيلت دهد، او را حدّ افترا مىزنم.»
سكوتى مجلس را فرا گرفت و دانشمندان فكر كردند، مأمون قادر به جواب نيست؛ امّا مأمون اجازه نداد اين سكوت به درازا بكشد؛ چون بعد از تأملى گفت:
چگونه ممكن است كسى را كه مستحقّ حد نيست، تازيانه بزند؟ چرا كه در اين صورت، فرمان خدا را مخالفت كرده است (پس مطمئناً على(ع) هرگز چنين سخنى را نگفته است) .
علاوه بر اين، ابوبكر، رهبر و پيشواى شما گفته است:
«وَلَّيْتُكُمْ وَ لَسْتُ بِخَيْرِكُمْ 1؛ بر شما حاكم گشتم، در صورتى كه بهترين شماها نيستم.»
اين اقرار ابوبكر و آن كلام على(ع) كدام درست و كدامشان راستگوترند؟ در حالى كه اين دو حديث متناقض و بر خلاف يكديگرند.
از اينها گذشته، ابوبكر در اين گفتار يا صادق است يا غير صادق، اگر راستگوست از كجا فهميده؟