91پشت به كعبه و رو به استاد مىنشينند، آيا پيامبر صلى الله عليه و آله شايستهتر از يك استاد معمولى نيست كه پشت به او نكنند؟
9 . ابو منصور كرمانىِ حنفى گفته است: اگر كسى به زائر توصيه كرد سلامش را به پيامبر صلى الله عليه و آله برساند و بگويد:
«السَّلامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللّٰهِ عَنْ فُلانِ بْنِ فُلانٍ أَنَّهُ يَسْتَشْفِعُ بِكَ إلَى رَبِّكَ بِالرَّحْمَةِ وَالْمَغْفِرَةِ فَاشْفَعْ لَهُ».
اينها و بسيارى ديگر از علماى اهل سنت تصريح كردهاند كه نماز خواندن، دعا كردن، توسل جستن و شفاعت خواستن از پيامبر صلى الله عليه و آله ، بعد از رحلت، و توسل به اهل بيت او بعد از فوت، سيرۀ گذشتگان از صالحان، انبيا و اوليا، و مذهب جمهور علماى ما بوده و به آن عمل مىكردهاند.
اكنون بايد پرسيد، چگونه است كه ابن تيميه و ابن عبدالوهّاب خلاف روش امام مالك، امام شافعى، ابوحنيفه و احمد كه حتى بعد از فوت شافعى به او متوسل مىشده، عمل مىكنند و مىگويند:
«هيچ يك از صحابه و تابعين، بلكه بعد از تابعين به هيچوجه كنار قبور انبيا، اوليا و صالحان دعا نخوانده و به آنان توسّل نجستهاند»؟!
آيا اين ادعا كذب محض است و به خاطر رسيدن به اهداف سياسى كه داشتهاند، آن را ساختهاند؟ يا پيشوايان چهارگانۀ علماى اهل سنت كه برخلاف ادعاى مزبور عمل