111مى‌اندازد و قبر او را در آغوش مى‌گيرد و بر او گريه مى‌كند، جايز باشد، چه مانعى دارد كه امت پيامبر صلى الله عليه و آله نيز بتوانند كنار قبر پيامبر و فرزندان پاك او، بايستند و همانگونه قبر آن‌ها را در آغوش بگيرند و درد دل كنند؟! زيرا آن‌ها كسانى هستند كه خداوند در موردشان فرمود:
أُولٰئِكَ الَّذِينَ هَدَى اللّٰهُ فَبِهُدٰاهُمُ اقْتَدِهْ .
«آن‌ها كسانى هستند كه خداوند هدايتشان كرده، پس به هدايت آنان اقتدا كن.» 1
13 . از كتاب «فتح المتعال فى صفة النِّعال» نوشتۀ احمدبن محمد المقرى المالكى (متوفاى 1041 ق.) نقل شده كه: حافظ ابو سعيد بن علا گفت:
«در يكى از نوشته‌هاى قديمى احمد حنبل، كه ابن ناصر (حافظ محمدبن ناصر بغدادى، متوفاى 550 ق.) و حفاظ ديگر بر آن تعليقه‌هايى نوشته بودند، آمده است: از او دربارۀ بوسيدن قبر پيامبر صلى الله عليه و آله و منبر آن حضرت پرسيده بودند كه آيا جايز است يا نه؟ در پاسخ نوشته بود: اشكال ندارد. ابو سعيد بن علا (راوى اين خبر) افزوده است: ما اين نوشته را به «تقى بن تيميه» نشان داديم، بسيار تعجب كرد و گفت: آرى، اين سخن احمد است ولى من در شگفتم چگونه احمد اين سخن را گفته است؟!