72اسلام در آن داخل شده يا اينكه همۀ افراد آن خانه را دربرگرفته باشد؟ 1 ايمان آنها به اين حد رسيد كه هر يك اين طوق تعهّد را به گردن خويش انداختند كه:
ايمانشان كامل نخواهد شد مگر اينكه، همۀ تمايلات خويش را با «وحى» تطبيق دهند و به آن درجۀ نهايى از اعتقاد و تسليم و خشوع نخواهند رسيد مگر اينكه محمّد (ص) -بأبى هو و امّى - در نزد آنها از خانواده و فرزندانشان عزيزتر و محبوبتر باشد...
موضعگيريها، كردار و اعمال مسلمانان صدر اسلام، همه وهمه دليل صدق اين مدّعا است... فصحاء و بلغاء و زبانآوران ايشان و همۀ آنها كه شايستگى « نقد كلام » را دارا بودند و « ذوق بيان » داشتند، آيات نازل شده را حفظ نموده، تلاوت مىكردند و نسبت به آنها متعهّد مىگشتند و چونان مردمان حريص و آزمند، دلباخته و حسرتزده، تنزيل پىدرپى قرآن را انتظار مىكشيدند... روز به روز، ماه به ماه و سال به سال تلاوت آيات قرآنى در نمازها و بر بالاى منبرها آنها را بيشتر و بهتر و عميقتر مىساخت و به عبوديّت و خضوع گستردهتر در برابر خداوند وامىداشت، تا بدان مرحله كه همۀ ايشان در برابر « ذكر خدا » و آنچه را كه از جانب حق نازل مىگرديد، سر از پاى نشناخته و حالت خشوع و خضوعى متعالى مىيافتند؟
خداوند سبحان خشوع و فروتنى آنها را در برابر « آيات خدا » ضمن آيۀ زير تصديق مىفرمايد:
اللّٰهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ كِتٰاباً مُتَشٰابِهاً مَثٰانِيَ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ثُمَّ تَلِينُ جُلُودُهُمْ وَ قُلُوبُهُمْ إِلىٰ ذِكْرِ اللّٰهِ ذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِي بِهِ مَنْ يَشٰاءُ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللّٰهُ فَمٰا لَهُ مِنْ هٰادٍ 2« خدا بهترين حديث را فرو فرستاد، كتابى متشابه كه ثناى خدا در آن «مكرّر» مىشود از (خواندن) آن پوست كسانى بلرزد كه از پروردگارشان مىترسند، سپس پوستها و دلهايشان با ذكر خدا نرم مىشود. اين هدايت خدا است كه هدايت مىكند بدان هركس را بخواهد، و آن را كه خدا گمراه كند، او را هادى و راهنمايى نباشد ».