214قرار داده بودند، وى در مقابل ديدگان دشمنان از خانهاش خارج شد و بنابر آنچه كه در اخبار آمده، دشمنان او را نديدند و او توانست به همراهى « ابوبكر » خود را به اطراف مكّه رساند و به « غار ثور » پناه ببرد. راهنماى ايشان قرار بود براى گمراه كردن محاصره كنندگان، دو سه روز بعد با چند شتر حامل آذوقه به آن دو ملحق گردد. امّا ساعتى پس از هجرت پيامبر(ص) و ابوبكر ، خبر خروج ايشان از شهر، در مكّه پيچيد و قريش به جستجوى آنان همّت گماشت.
هركس كه از زندگى در كوير آگاه باشد بهخوبى مىداند كه چه امكان اندكى براى نجات پيامبر(ص) و مصاحب وى وجود داشته است!
تعقيب كنندگان به مدخل غار رسيدهاند، امّا داخل آن نمىشوند؟ روايات علّت اين حادثۀ شگفتآور و معجزه آسا را وجود يك كبوتر و عنكبوتى لاغر ذكر كردهاند.
به هر حال حتّى اگر قايل شويم كه آنچه در اينباره در روايات ذكر شده اصالت نداشته باشد، اصالت تاريخى اصل اين حادثه ترديد ناپذير است. در حقيقت اثبات اين واقعه بر اساس يكى از مطمئنترين و موثّقترين مدارك اين عصر، يعنى قرآن كريم، امكان پذير مىباشد. قرآن صراحتاً در اينباره مىفرمايد:
«B إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُوا ثٰانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُمٰا فِي الْغٰارِ إِذْ يَقُولُ لِصٰاحِبِهِ لاٰ تَحْزَنْ إِنَّ اللّٰهَ مَعَنٰا فَأَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَ أَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْهٰا ... 1 .
ما فايدۀ چنين پژوهشى را با توجّه به جزيّيات روحى پيامبر (ص) در اين حادثۀ تاريخى مىدانيم، جزيّياتى كه سكينه و آرامش پيامبر بر آن دلالت دارد و در چنان واقعۀ فوق طاقت بشرى و حتّى در لحظهاى كه خطر مرگ او را تهديد مىكند مىبينيم كه وى به آرام كردن همراه و رفيق خود مىپردازد! اخلاص پيامبر(ص) كه در نخست