176دانشمندان و محدّثان منزّه از كذب و تقلّب و تدليس همانند « بخارى 1» و « مسلم 2» از آن روشها پيروى نمودهاند...
و با پيروى از اين شيوههاى احتياط آميز است كه دو منبع مورد بهرهورى محقّقان اسلامى (يعنى قرآن و سنّت) بهطور مساوى و در يك درجه، صحيح و مورد اطمينان و اعتماد مىگردند. و بهراستى مسخره و ادّعايى بدون دليل و تظاهر به نوعى روشنفكرى است كه ما از همان آغاز كار آنهم بنام پيروى از « سبك و شيوهاى » خاص، مدارك و اسنادى را كه « سنّت » برجاى نهاده و به ما ارزانى داشته است، بهطور مطلق مورد انكار و طرد قرار دهيم؟