51مى‌كنيم.

توحيد ذاتى

توحيد، رشته و ريسمانى است كه همه مسلمانان، بلكه پيروان اديان آسمانى ديگر به آن چنگ مى‌زنند و باور دارند.

توحيد ذاتى دو معنى دارد:

1. خدا يكى است و مانند و شبيه و همتا و جايگزين ندارد.

2. ذات خدا بسيط است و در آن كثرت و تركيب نيست. آيه وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ ¹ به معناى اول و آيه قُلْ هُوَ اللّٰهُ أَحَدٌ ²به معناى دوم، اشاره دارد.

توحيد در صفات

خداوند متعال به صفاتى متصف مى‌شود كه گوياى كمال در ذات اوست، مثل دانا، توانا و زنده.

انسان نيز به همين صفات موصوف است. او نيز - به اذن خدا - دانا، توانا و زنده است، ليكن وصف خدا به اين صفات و وصف ديگران از دو جهت متفاوت است:

1 . اين صفات (علم، قدرت و حيات) مفهوم متفاوتى دارند، ولى از نظر وجود و تحقّق در خداى متعال، يكى هستند. در ذات خداوند، حيثيت علم جدا از حيثيت قدرت نيست و اين دو غير از حيثيت حيات