304ظهر، زوال شد، وقت هر دو نماز ظهر و عصر وارد شده است، الاّ اينكه نماز ظهر را بايد پيش از عصر به جا آورد. بنابراين، بين ظهر تا غروب وقت مشترك دو نماز است، جز اينكه به اندازه چهار ركعت پس از زوال، وقت مختص ظهر است و به اندازه چهار ركعت آخر وقت، وقت اختصاصى عصر است و بين اين دو وقت مشترك است. كسىكه دو نماز را در غير وقت خاصّ با هم بخواند، نماز را در وقتش خوانده و نمازش اداست نه قضا.
بيشتر كسانى كه جمع بين دو نماز را از سوى شيعه، غريب مىپندارند براى آن است كه تصور مىكنند يكى از دو نماز در غير وقتش خوانده مىشود. ليكن نمىدانند كه نماز در غير وقتِ فضيلتش انجام مىشود، نه خارج از وقتِ اجزاء. پس مىتوان گفت كه نماز سه وقت دارد:
1. وقت اختصاصى، مثل چهار ركعت اول يا آخر وقت ظهر و عصر، يا سه ركعت بعد از مغرب و چهار ركعتِ پيش از نيمهشب.
2. وقت فضيلت.
3. وقت اجزاء، وقت اجزاء، اعم از وقت فضيلت و خارج از وقت فضيلت است.
روايات فراوانى است كه ائمه اهل بيت(ع) فرمودهاند:
وقتى ظهر «زوال خورشيد» شد، هر دو وقت داخل شده، ليكن نماز ظهر قبل از نماز عصر است.
صدوق با سند خود از زراره از امام باقر(ع) روايت مىكند كه فرمود:
هرگاه زوال خورشيد شد، وقت ظهر و عصر داخل شده است و چون