230صحابه، همراه آن حضرت نماندند. قرآن كريم از اين فرار زشت ياد مىكند: إِذْ تُصْعِدُونَ وَ لاٰ تَلْوُونَ عَلىٰ أَحَدٍ... 1.
آيه تفرقه و گريز آنان را توصيف مىكند كه برخى نزديك پيامبر(ص) بودند و بعضى دورتر، ولى هيچ كدامشان دعوت پيامبر(ص) را اجابت نكردند و آن حضرت را در ميان انبوه مشركان رها كردند و توجهى به اين كه پيامبر كشته، اسير يا مجروح شود نداشتند.
البته گروهى هم بودند كه پيرامون حضرت ماندند و شرّ دشمنان را دفع كردند.
ط. نسبت فريب به خدا و پيامبر(ص)
نبرد احزاب، از جنگهاى مشهور در اسلام است. مشركان و يهود براى شكست اسلام همدست شدند و دههزار مسلّح بودند كه مدينه را محاصره كردند. مسلمانان براى جلوگيرى از هجوم دشمن، دور مدينه خندق كندند و محاصره حدود يك ماه طول كشيد. در اين جنگ، اصحاب پيامبر(ص) امتحان سختى شدند و استوار و متزلزل از هم باز شناخته گشتند. اصحاب پيامبر(ص) دو گروه بودند:
يك گروه مؤمنانى بودند كه وعدههاى خدا را راست مىدانستند و بر ايمان و تسليم آنان افزوده شد. 2
گروه ديگر منافقان و بيماردلان بودند و شعارشان اين بود كه: خدا و