117است.

استنباط معارف و احكام از قرآن، فرع بر آن است كه تحريفى چه به افزايش و چه به كاهش بر آيات آن رخ نداده باشد. مصونيت قرآن از تحريف به زياده و نقصان، هرچند نزد بيشتر فرقه‌هاى اسلامى موضوعى ثابت است، ليكن براى زدودن برخى شبهه‌هايى كه در اين مورد مطرح مى‌شود، به اختصار به بحث و بررسى پيرامون اين مسأله مى‌پردازيم.

تحريف در لغت و اصطلاح

تحريف در لغت، يعنى تفسير سخن برخلاف مقصود، يعنى كج كردن و گرداندن سخن از معناى اصلى‌اش. آيه يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوٰاضِعِهِ ¹ نيز به همين معنى تفسير شده است، يعنى سخنان را از جايگاه اصلى‌اش برمى‌گردانند.

امّا در اصطلاح، تحريف به چند معنى به كار مى‌رود:

1. تغيير معناى سخن، يعنى تفسير آن به گونه‌اى كه موافق نظر مفسّر باشد، چه‌با واقعيت مطابق باشد يا نه. همه فرقه‌هاى اسلامى، ديدگاه‌هاى خود را مستند به قرآن مى‌سازند و هر كس هر خواسته و فكرى دارد، تظاهر مى‌كند كه از قرآن برگرفته است، ولى با تفسيرى كه عقيده او را تأييد كند، آيه را مى‌گيرد و به طرف خواسته خويش مى‌كشاند و آن را طبق دلخواه معنى مى‌كند.

2. كم و زيادى در حركت و حرف، با حفظ و مصونيت اصل قرآن.