44 أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوٰادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ ، پروردگارا من يكى از فرزندانم را در دره‌اى بى‌كشت سكونت دادم.» ¹در اين كشور، به دليل همزيستى با آب و هواى بيابانى، شتر و پس از آن، اسب عربى پرورش داده مى شود كه از شهرت جهانى برخوردار است. حيوانات ديگرى شامل گرگ، كفتار، روباه، خارپشت، موش صحرايى و موش خرمايى و پرندگانى همچون شاهين، عقاب، قوش، كركس، مرغ ماهى‌خوار، كلاغ و حواصيل نيز در اين كشور زيست مى‌كنند و در مناطق بيابانى و شن‌زارها، گونه‌هاى مختلف حشرات و انواع عقرب و مار و مارمولك و سوسك صحرايى زندگى مى‌كنند. ² گفتنى است به دليل شكار بى‌رويه و عوامل ديگر؛ نسل غزال، بز كوهى، شتر مرغ و شير در اين كشور منقرض شده است. ³ اين كشور به صورت موسمى پذيراى پرندگان مهاجر نيز هست. ⁴ عربستان در سال 1406\ 1986 با تشكيل «هيأت وطنى براى حمايت از حيات فطرى و رشد آن» برنامه‌ريزى براى ايجاد 103 منطقه حمايت شده حفظ محيط زيست را آغاز كرده است. ⁵امام على(ع) ضمن توصيف وضعيت آب و هوايى عربستان، علت عدم آب فراوان و هواى معتدل در آن را، فراهم آمدن زمينه براى امتحان دانسته و راز قرار گرفتن كعبه در ميان اين منطقه سنگلاخى و خشن را امتحان الهى، زدودن تكبر، استوار نمودن خضوع و گشودن درهاى فضل و عفو به روى بندگان معرفى فرموده است: «الا ترون ان الله سبحانه اختبر الاولين من لدن آدم صلوات الله عليه، الى الاخرين من هذا العالم باحجار ... ثم وضعه باوعر بقاع الارض حجراً و اقل نتائق

الدنيا مدراً و اضيق بطون الاوديه قُطراً بين جبال خشنة و رِمال دمثة و عيون وشلة