106پا شد. عبدالعزيز ارتش عثمانى و سپاه آل رشيد را در سال 1324 ه. ق/ 1906 كه به مقابله آمده بودند، شكست داد و پس از غلبه بر آل رشيد بر سراسر نجد استيلا يافت و حمله اعراب كويتى را كه به تحريك شيخ مبارك الصباح و عثمانى‌ها به جنگ وى آمده بودند، دفع كرد.

عبدالعزيز در سال 1330 ه. ق/ 1912 از ميان جوانان تندخو و شجاع صحرا،

سپاهى با انضباط، تعليم يافته و معتقد به وهابيت به نام « اخوان » كه امروز گارد

ملى (حرس وطنى) را ناميده مى‌شوند، تأسيس كرد و با تكيه بر آن، قدرت خود را بسط داده، فتوحات بسيارى نمود.

او در سال 1331 ه. ق/ 1913 استان احساء، قطيف، هُفوف و سراسر منطقه شرقى عربستان را از تركان عثمانى گرفت و به تدريج تا سال 1339 ه. ق/ 1921 اراضى شمالى عربستان را نيز به تصرف خود درآورد.

انگلستان به منظور دست‌يابى به اهداف استعمارى و بسط نفوذ خود در جهان اسلام، از يك سو عبدالعزيز را به عنوان حكمران مستقل نجد به رسميت شناخت و كمك مالى فراوانى هم به او نمود ¹ و از سوى ديگر به اميران مكه وعده تشكيل يك كشور پادشاهى بزرگ عربى را داد كه كشورهاى سوريه، عراق و فلسطين را در بر گيرد و همزمان طى اعلاميه مشهور «بالفور»، فلسطين را به يهوديان وعده نمود.

در اين دوران «تى. اى. لورنس» كه با آموختن فرهنگ و لهجه‌هاى مختلف زبان عربى و پوشيدن لباس عربى به لورنس عربستان شهرت يافته بود، به عنوان رايزن نظامى انگلستان براى رهبران عرب حجاز كار مى‌كرد. حجاز در آن زمان تحت سلطه عثمانى بود و دولت عثمانى به دليل اتحاد با آلمان، دشمن انگلستان محسوب مى‌شد. در عربستان، در اين دوران لورنس براى پيشبرد اقدامات نظامى