379به نظر برخى از فقهاى اماميه، در يك مورد استحباب سعى مطرح است و آن در صورتى است كه اگر بر اثر فراموشى از هفت شوط بگذرد و شوط هشتم كامل شده باشد، تكميل هفت شوط دوم مستحب است. 1
تقصير
1. حلق يا تقصير در عمرۀ تمتّع
اماميه؛ پس از سعى در عمرۀ تمتّع، واجب است بر مُحرِم تقصير كند و تراشيدن سر جايز نيست.
حنبليه و حنفيه؛ طبق مذهب حنبليه و حنفيه، متمتّع دو گونه است: 1. متمتّعى كه سوق هدى نكرده، وظيفۀ او است كه با حلق يا تقصير، پس از سعى از احرام خارج شود 2. متمتّعى كه سوق هدى كرده، پس از سعى نمىتواند با حلق يا تقصير از احرام بيرون آيد و در فاصلۀ ميان اعمال عمرۀ تمتّع و حج، همچنان مُحرِم مىماند تا روز ترويه يا قبل از آن محرم به احرام حج گرديده و عازم منا و عرفات شود.
شافعيه؛ دو قول دارد: 1. پس از سعى، حلق يا تقصير مىكند و از احرام خارج مىشود و حلق افضل است 2. حلق يا تقصير از واجبات نيست و جزو نسك نمىباشد و با سعى، از عمره خارج مىشود. شافعيه معتقدند: سوق هدى مانع از تحلّل و خروج از احرام نيست و پس از عمرۀ تمتّع مىتوان قربانى كرد. به نقل شيخ طوسى از شافعيه، در مروه يا در هر جاى مكه، متمتّع اگر بخواهد، مىتواند قربانى كند.
مالكيه؛ متمتّع پس از سعى، حلق يا تقصير مىكند و از احرام خارج مىشود و بعداً از مكه براى حج احرام مىبندد. متمتّع اگر قربانى خود را در عرفه وقوف داد، آن را در منا ذبح