69
3 نذر براى اوليا
نذر آن است كه انسان خود را ملزم و متعهد كند كه اگر حاجتش بر آورده شد، كارى را انجام دهد. مثلاً بگويد: براى خداست برعهدۀ من كه اگر در امتحان قبول شدم، ختم قرآن كنم.
گاهى در ضمن نذر، متعهد مىشود كه ثواب آن كار را به يكى از نزديكانش مثل پدر و مادر، يا اوليا و انبيا اهدا كند و مىگويد: براى خدا نذر مىكنم كه قرآن را ختم كنم و ثواب آن را به فلانى اهدا كنم.
اين گونه نذر ميان مسلمانان رايج است. كارى را براى خدا نذر مىكنند و ثواب آن را به يكى از اولياى خدا و بندگان صالح هديه مىكنند، گاهى هم مىگويند: اين گوسفند، نذر پيامبر، و مقصود جهت سود بردن از آن نذر است.
قرآن كريم هم پر است از هر دو گونه كاربرد نذر. 1
پس نذر براى اوليا و صالحان مانعى ندارد.