683. چون اميرمؤمنان عليه السلام پيامبر خدا را غسل داد و كفن كرد، صورتش را باز كرد و گفت: «پدر و مادرم فدايت، پاكيزه زيستى و پاكيزه مردى... ما را نزد پروردگارت ياد كن.» ¹

4. روايت است كه چون پيامبر صلى الله عليه و آله رحلت نمود، ابوبكر آمد و چهرۀ پيامبر صلى الله عليه و آله را گشود، خود را به روى وى افكند و بوسيد و گفت: «پدر و مادرم فدايت، پاك زيستى و پاك مردى، اى محمد! ما را نزد پروردگارت ياد كن و به ياد ما باش.» ²

اين شفاعت خواهى از پيامبر است، در همين دنيا پس از رحلت او.

عرب، تعبير «ما را نزد پروردگارت ياد كن» را در شفاعت طلبى به كار مى‌برد.

اين در دوران حيات پيامبر صلى الله عليه و آله بود. امّا پس از رحلت آن حضرت، آيا مى‌توان از آن حضرت، به خصوص در برابر قبر مطهرش و هنگام سلام دادن بر او شفاعت طلبيد؟ از آنجا كه مردگان در عالم برزخ مى‌شنوند و سخن مى‌گويند و دعا مى‌كنند، به ويژه حضرت رسول صلى الله عليه و آله وقتى به او سلام مى‌دهند، روح مطهرش جواب مى‌دهد، پس فرقى در شفاعت طلبى ميان زمان حيات و پس از مرگ و در حيات برزخى نيست و هر كه ادعاى ممنوعيت دارد بايد دليل بياورد.