67است و ردّ نمىشود. 1
پس وقتى شفاعت خواهى از صالحان به معناى درخواست دعاست، هركس نيز از پيامبر شفاعت بطلبد، همين معنى را قصد مىكند. وقتى رسول خدا صلى الله عليه و آله زنده بود و در مدينه مىزيست، درخواست دعا از پيامبر از سوى اصحاب، معنايش درخواست شفاعت بود. پس از انتقال از دنيا به جهان برزخ نيز معناى شفاعت خواهى همان درخواست دعاست، نه چيز ديگر.
اين گونه درخواست دعا و شفاعت، در زمانهاى گذشته از سوى پيشينيان صالح نيز انجام گرفته است كه نمونههايى ياد مىشود:
1. از انس نقل شده است كه: از پيامبر صلى الله عليه و آله درخواست كردم در روز قيامت مرا شفاعت كند. فرمود: شفاعت مىكنم. گفتم: يا رسولاللّٰه، تو را در كجا بجويم؟ فرمود: اولين جايگاهى كه مرا مىجويى، بر صراط است. 2
او از پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله درخواست شفاعت مىكند، بىآنكه بر ذهن او بگذرد كه اين درخواست، با اصول اعتقادى او ناسازگار است.
2. سواد بن قارب، يكى از اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله به آن حضرت مىگويد:
شفيع من باش، روزى كه شفاعت كسى هيچ سودى براى سواد بن قارب نخواهد داشت 3.