271مى‌خواند. عبداللّٰه بن شقيق گويد: در دلم از اين سخن ترديدى پيش آمد.
پيش ابوهريره رفتم و پرسيدم، او سخن ابن عباس را تصديق كرد.
ترمذى از سعيد بن جبير از ابن عباس نقل مى‌كند: رسول خدا صلى الله عليه و آله در مدينه، بى‌آنكه خوف و باران باشد، ظهر و عصر را با هم و مغرب و عشاء را با هم خواند. به ابن عباس گفتند: چه قصدى داشت؟ گفت مى‌خواست امتش به زحمت نيفتند. 1
مالك از سعيد بن جبير از عبداللّٰه بن عباس نقل مى‌كند: رسول خدا صلى الله عليه و آله ظهر و عصر را با هم، و مغرب و عشاء را با هم خواند، بدون حالت خوف و سفر. 2
نسائى از جابر بن زيد از ابن عباس نقل مى‌كند كه وى در بصره نماز اول و عصر را بدون فاصله‌اى بين آن دو خواند، نيز مغرب و عشاء را با هم خواند. به خاطر اينكه كار داشت، ابن عباس مى‌پنداشت در مدينه، همراه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ظهر و عصر را با هم و بدون فاصله ميان آنها خوانده است. 3
عبدالرزاق از عمرو بن شعيب، از عبداللّٰه بن عمر نقل مى‌كند: رسول خدا صلى الله عليه و آله در حالى كه مقيم بود نه مسافر، نماز ظهر و عصر را با ما با هم خواند، مردى به ابن عمر گفت: فكر مى‌كنى چرا چنين كرد؟ گفت: تا اگر كسى جمع خواند، زحمتى بر امتش نباشد. 4
روايات ديگرى هم هست كه جهت رعايت اختصار از نقل آنها چشم پوشيديم و در كتب حديث پراكنده است. 5