2374- از ابوحنيفه روايت شده، از حماد، از ابراهيم، گويد از او دربارۀ الصلاة خير من النوم پرسيدم، گفت: از چيزهايى است كه پديد آورده‌اند و خوب است و گفته كه وقتى مؤذن از اذان فارغ مى‌شود آن را دو بار بگويد. امام شيبانى هم آن را از ابوحنيفه روايت كرده و گفته كه اين نظر ابوحنيفه است و به آن عمل مى‌كنيم. ¹

5- شوكانى به نقل از «البحر الزخّار» گويد: عمر آن را پديد آورد و پسرش گفت: اين بدعت است. على عليه السلام هم وقتى آن را شنيد، فرمود:

چيزى را كه از اذان نيست به آن نيفزاييد. سپس گفته است: اگر بود، على و پسر عمر و طاووس آن را نفى نمى‌كردند، پذيرفتيم و به آن مأمور شديم و در حالى به آن عمل مى‌كرديم نه هميشه، اين راه جمع بين روايات است. ²

8- از ائمۀ اهل بيت عليهم السلام فراوان نقل شده كه آن را بدعت دانسته‌اند. شيخ طوسى نقل مى‌كند: از امام صادق عليه السلام دربارۀ گفتن «الصلاة خير من النوم» بين اذان و اقامه پرسيدم، فرمود: ما آن را نمى‌شناسيم! ³

آنچه از بررسى روايات در مورد اذان روشن مى‌شود اين است كه دو خانواده آنچه را از جدّشان عبداللّٰه بن زيد و ابومحذوره روايت شده، مورد بهره‌بردارى قرار داده و آنچه را به جدّشان نسبت داده شده، پخش كرده‌اند، چون فضيلتى براى خاندان بود و اگر اين نكته نبود، اين دو مسأله (تشريع اذان با خواب و گفتن الصلاة خير من النوم در اذان صبح) به اين گستردگى پخش نمى‌شد.