132
6 - حَنّانه
پيامبر خدا هنگام سخنرانى به درختى كه كنار محراب قرار داشت تكيه مىدادند و از آن به عنوان منبر استفاده مىكردند، بعداً سكو و منبرى براى آن حضرت ساختند. به علّت جدايى پيامبر صلى الله عليه و آله از آن درخت نالهاى از درخت شنيده شد. حضرت دست نوازش به درخت كشيد و درخت آرام شد.
«حنانه» به معناى ناله و صداى شترى است كه از بچۀ خود جدا شده است.
7 - اسطوانة التوبه، معروف به ابولُبابه
ابولبابه از بزرگان قبيلۀ اوس بود. وى در جنگ مسلمانان با يهود بنىقريظه به درخواست يهوديان به عنوان مشاور نزد آنان رفت تا هشدار رسول خدا مبنى بر تسليم آن ها يا اخراجشان از مدينه را به آن ها برساند. او پس از مشاهدۀ گريه و زارى زنان و كودكان يهود، به رقّت آمد و خودسرانه با اشارۀ دست به گلوى خود، به آنان فهماند كه اگر تسليم شوند كشته خواهند شد.
پس از مراجعت از خطاى خود پشيمان شد، بىدرنگ به مسجدالنبى رفت و خود را به اين ستون بست تا اين كه خداوند او را ببخشد يا مرگ او فرا رسد. او حدود شش