174
پريشان
مرا باشد ز ماتم چشم گريان
دلى دارم چو يال تو پريشان
بگو با من براى چيست اى اسب
صداى هلهله آيد ز ميدان
تشنه لب عاشورا
هستى ز غم تو دل شكسته است حسين
از داغ تو اشك، غنچه بسته است حسين
چون چشم تو اى تشنه لب عاشورا
درياى دلم بهخون نشسته است حسين